|

امام حسين عليه السلام فرمودند:
سخني – كه ناراحت كننده باشد –پشت سر دوست و برادر خود مگو ،
مگر آنكه دوست داشته باشي كه همان سخن پشت سر خودت گفته شود.
بحار الانوار :ج75 ،ص127،ح10.
«اِنَّما يُريدُ الله لَيُذهَبَ عَنكُمُ الرِّجسَ اَهلَ البَيْت وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيرا»
2-ازدياد محبّت به امام ،و تنفر از دشمنان آن حضرت:
سوزي كه از دل سوخته عاشقان سيّد الشهدا به چشم سرايت كرده و از مجازي دو چشم آنها
به صفحه ي رخسار وارد مي شود ،مراتب علاقه و اخلاص و دلبستگي به خاندان وحي و رسالت را مي رساند و اين عمل اثري مخصوص در ابقاي موّدت و ازدياد محبّت دارد .
گريه ي بر حضرت سيد الشهدا از مواردي است كه هيچ انساني از فرط دلسوزي و انقلاب
طاقت بردباري و تحمل در برابر استماع مصائب او را ندارد ،و اين گريه و بي قراري
علاوه بر ازدياد محبت و مهر و مودت ،موجب كثرت تنفر و بيزاري از دشمنان و قاتلان آن حضرت شده و موجب برائت دوستداران اين خانواده از دشمنان ايشان مي گردد.
گريه ي با آگاهي و معرفت بر امام حسين در واقع اعلام انزجار از قاتلان اوست و اين تبرّي
از آثار برجسته ي گريه ي بر امام حسين است.
زيرا مردم به ويژه افرادي كه داراي شخصيت هستند از گريه كردن در برابر حوادث تا سر حد امكان امتناع مي ورزند و تا شعله ي دروني آنان به مرتبه ي انفجار نرسد حاضر به گريه كردن مخصوصا در برابر چشم ديگران نيستند ،اين گريه و عزاداري ابراز كمال تنفر در برابر تعدي و تجاوز و پايمال نمودن حقوق جامعه و به ناحق تكيه زدن بر مسند حكومت آنان
مي باشد.
امام حسين عليه السلام فرمودند:
بپرهيز از ظلم و آزار رساندن نسبت به كسي كه ياوري غير از خداوند متعال نمي يابد.
وسائل الشيعه :ج11،ص339، بحار الانوار :ج46 ،ص153،ح16.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم دی 1386ساعت 6:26  توسط يه عاشق
|